Identiteitsdiefstal en identiteitsfraude: wat te doen

Op uw naam staat een telefoonabonnement dat u nooit heeft afgesloten. Of er komt een brief van een incassobureau over een bestelling die u niet kent. Dan kan er sprake zijn van identiteitsfraude. Dit artikel loopt de stappen langs die de Rijksoverheid, de politie, het Centraal Meldpunt Identiteitsfraude (CMI) en de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) noemen: wat u direct doet, hoe u aangifte doet, wat het CMI voor u kan betekenen en hoe u het risico verkleint.

De bronnen gebruiken vooral de term identiteitsfraude. In het dagelijks taalgebruik hoort u ook identiteitsdiefstal. In dit artikel gaat het om dezelfde situatie: iemand anders gebruikt uw identiteitsgegevens. Wat de officiële pagina's niet vermelden, staat niet in dit artikel. Het laatste hoofdstuk benoemt de punten waar de bronnen zwijgen.

Wat u direct doet bij vermoedens van identiteitsfraude

Het juiste antwoord hangt af van het soort fraude. De Rijksoverheid schrijft dat u bij een vermoeden direct een aantal maatregelen moet nemen en dat het in veel gevallen verstandig is om meteen uw bank te informeren en aangifte te doen bij de politie. Uit de pagina's van Rijksoverheid, politie en CMI komt deze volgorde naar voren:

1. Neem contact op met uw bank of creditcardmaatschappij. De politie noemt dat u uit voorzorg uw bankpasjes en creditcards kunt blokkeren en kunt nagaan of er al ongebruikelijke transacties hebben plaatsgevonden.
2. Verzamel bewijs. Bewaar kopieën van bankafschriften, brieven van incassobureaus en aanvragen van abonnementen. De politie vraagt ook om de correspondentie tussen u en het bedrijf of de instelling bij te houden. U kunt die later als bewijsstuk indienen.
3. Doe aangifte bij de politie. Zonder aangifte kan de politie volgens de Rijksoverheid geen opsporingsonderzoek instellen. Zonder aangifte kunt u de schade ook niet op de dader of op de verzekering verhalen.
4. Meld het bij het CMI. Dit is het meldpunt van de overheid voor identiteitsfraude. Hoe dat werkt, leest u verderop.
5. Laat incassobureaus en deurwaarders weten dat u aangifte heeft gedaan of een melding bij het CMI heeft ingediend. Geef hun een kopie van uw aangifte.
6. Meld een gestolen paspoort of rijbewijs direct bij uw gemeente. Dat noemt de politie uitdrukkelijk.
7. Zoek hulp als het u zwaar valt. De politie wijst op Slachtofferhulp Nederland. Voelt u zich niet serieus genomen door instanties, of heeft u veel last van wat er is gebeurd, dan kunt u daar terecht. De politie schrijft: schaamt u zich niet, iedereen kan slachtoffer worden.

Gaat het om een gelekt wachtwoord of een gehackt account, zet dan ook de beveiliging van uw accounts op orde. De Rijksoverheid adviseert dubbele verificatie: een extra controlecode per sms of via een app. Een oplichter kan dan niets beginnen zonder uw telefoon, tablet of computer.

Wilt u eerst weten wat er openbaar over u zichtbaar is? Remove Me biedt daarvoor een gratis analyse zonder account. Die vervangt de stappen hierboven niet. Meer daarover leest u in het hoofdstuk over de gratis analyse.

Wat is identiteitsfraude?

De Rijksoverheid omschrijft het zo: criminelen maken misbruik van valse of gestolen identiteitsgegevens. Ze kopen bijvoorbeeld op naam van iemand anders spullen zonder te betalen. Het CMI noemt als voorbeelden ook geld lenen en een telefoonabonnement afsluiten op andermans naam. De gevolgen liggen bij het slachtoffer: u ontvangt de rekening, of u wordt voor de oplichter aangezien.

De politie beschrijft dat iemand illegaal gebruikmaakt van uw persoonsgegevens. Dit gebeurt vaak digitaal, bijvoorbeeld door uw pincode of inloggegevens te gebruiken. De fraudeur gebruikt uw gegevens om producten en diensten te krijgen op uw naam, om een bankrekening te openen of om een creditcard aan te vragen. Slachtoffers komen er volgens de politie meestal pas achter als ze rekeningen of boetes krijgen waarvan ze niets weten.

Het misbruik van persoonsgegevens is strafbaar. De politie voegt eraan toe dat identiteitsfraude vaak samengaat met andere strafbare feiten, zoals diefstal, oplichting en valsheid in geschrifte.

Waarom een ander uw gegevens kan gebruiken

Het CMI laat in een animatie zien hoe criminelen aan identiteitsgegevens komen. Ze stelen die bijvoorbeeld uit een tas, van een telefoon of van een computer. Of u wordt misleid om de gegevens zelf te delen, via onlineadvertenties, phishingmails of valse websites voor bijvoorbeeld woninghuur. Ook een babbeltruc aan de telefoon of aan de deur komt voor. Soms krijgen criminelen gegevens ‘cadeau’, doordat u ze zelf op internet deelt.

De Rijksoverheid noemt daarnaast de volgende routes:

• Gestolen documenten. Gestolen paspoorten, identiteitskaarten en rijbewijzen zijn populair onder criminelen, omdat ze steeds moeilijker te vervalsen zijn. De oplichter koopt online het identiteitsbewijs van iemand die op hem of haar lijkt. Bij identiteitscontroles is deze vorm van fraude moeilijk te herkennen.
• Hacken. Hackers kunnen inbreken op uw computer of op uw e-mail- of social-mediaaccount. Ze stelen dan persoonlijke gegevens of versturen berichten onder uw naam.
• Babbeltrucs. Oplichters bellen en doen zich voor als medewerker van een bank of computerbedrijf. Voor u het door heeft, geeft u uw inloggegevens prijs.
• Advertenties met een lokaas. Oplichters adverteren met iets wat u graag wilt hebben, zoals concertkaartjes, een woonruimte of een baan, en vragen om een kopie van uw identiteitsbewijs.
• Phishing. Een mail die lijkt op een mail van de overheid, een bank of een bekend bedrijf, met een link naar een valse website.
• Afval en oude apparaten. Oplichters kunnen in uw afval zoeken naar loonstrookjes, jaaropgaven of verzekeringspapieren. Ook een oud apparaat dat u wegdoet, kan in verkeerde handen vallen.
• Social media en zoekmachines. Oplichters kunnen gegevens over u verzamelen via Google of social media. Zo brengen ze uw profiel zorgvuldig in kaart en handelen ze vervolgens namens u.
• Post. De Rijksoverheid wijst erop dat iemand met een lijmstok post uit een brievenbus kan ‘hengelen’ en zo aan persoonlijke gegevens kan komen.

Signalen: zo herkent u identiteitsfraude

Veel slachtoffers merken het pas laat. De Rijksoverheid, de politie en het CMI noemen dezelfde soort signalen. Ze zijn hier gegroepeerd naar het type gegevens dat is misbruikt.

Signalen bij misbruik van een identiteitsbewijs of kopie

• Er staan rekeningen, leningen, creditcards of woonruimten op uw naam, terwijl u van niets weet. U ontvangt bijvoorbeeld rekeningen van een telefoonmaatschappij waar u geen contract heeft.
• U ontvangt boze berichten van mensen die u als oplichter zien, bijvoorbeeld omdat u hen via een online marktplaats zou hebben opgelicht.
• U moet op verhoor komen omdat de politie u als verdachte ziet.
• U wordt aangehouden bij een grensovergang of bij een politiecontrole.
• U kunt geen lening krijgen omdat er een signalering op uw naam staat bij het Bureau Kredietregistratie (BKR).

Signalen bij misbruik van DigiD

• U ziet een of meer onbekende werkgevers op pensioen- of belastingoverzichten.
• U ontdekt op MijnOverheid dat uw gegevens bij de overheid zijn gewijzigd.
• In uw gebruikshistorie op digid.nl ziet u een inlogmoment dat u niet herkent.
• U krijgt geen uitkering omdat er al een uitkering op uw naam staat.
• U staat bij de gemeente onder een ander adres ingeschreven, terwijl u dat nooit heeft gewijzigd.

Signalen bij misbruik van openbare gegevens

• U ontvangt brieven van advocaten, incassobureaus of gerechtsdeurwaarders over schulden waarvan u niets weet.
• U ontvangt rekeningen of ontvangstbevestigingen voor goederen of diensten die u niet heeft besteld.
• Op uw bankafschriften of creditcardoverzichten staan uitgaven die u niet herkent.

Overige signalen

• Er staan profielen op uw naam op social media die u niet zelf heeft aangemaakt.
• Er staan bestanden op uw computer waar u niets van weet.
• Uw contacten ontvangen e-mails van u die u niet heeft verstuurd.

De politie noemt aanvullend: een afwijzing van een lening ondanks een vlekkeloos kredietverleden, het niet meer ontvangen van bankafschriften en andere financiële post, en een aanvraag voor een subsidie of uitkering waarbij blijkt dat u die al zou hebben ontvangen.

Eén signaal bewijst nog niet dat er sprake is van identiteitsfraude. Een onbekende afschrijving kan ook een andere oorzaak hebben. Het is wel een reden om het te laten uitzoeken, bijvoorbeeld door uw bank te bellen.

Aangifte doen bij de politie

Waarom aangifte? De Rijksoverheid geeft twee redenen: de politie kan zonder aangifte geen opsporingsonderzoek instellen, en zonder aangifte kunt u de schade niet verhalen op de dader of op de verzekering. Ook voor incassobureaus en bedrijven is een kopie van uw aangifte een nuttig bewijsstuk, schrijft de politie.

Hoe doet u aangifte?

De bronnen zijn hier niet helemaal gelijk. De politie schrijft op haar pagina over identiteitsfraude dat u daarvan online geen aangifte kunt doen. U moet naar het politiebureau en maakt een afspraak via 0900-8844. De Rijksoverheid schrijft dat de wijze van aangifte afhangt van de ernst van het feit en dat het in de meeste gevallen nodig is om dit op afspraak op het politiebureau te doen. Gaat het om oplichting via internet, dan kunt u de oplichting ook online melden via Mijn Politie. Controleer bij twijfel op politie.nl welke manier voor uw situatie geldt.

Bereid de aangifte voor

De politie geeft deze tips:

• Neem zoveel mogelijk documenten mee die uw verhaal ondersteunen, zoals brieven van deurwaarders. Een reisdocument kan laten zien dat u ergens anders was op het moment van de fraude.
• Vertel uw verhaal aan de hand van gebeurtenissen en feiten.
• Neem eventueel getuigen mee.
• Doe ook aangifte van de andere strafbare feiten die zijn gepleegd, zoals diefstal, oplichting of valsheid in geschrifte.

De politie waarschuwt dat uw melding altijd serieus wordt onderzocht, maar dat er soms te weinig aanknopingspunten zijn voor een proces-verbaal. Loopt het aangifte doen stroef, of wordt u niet goed begrepen, dan kunt u volgens de politie vragen naar de ID-specialisten van de afdeling Vreemdelingenpolitie, identificatie en mensenhandel (AVIM).

Uw rechten als slachtoffer

Elk slachtoffer van een misdrijf heeft rechten, ook als het niet in Nederland woont of geen verblijfsstatus heeft. De politie noemt het recht op informatie, gratis hulp, bescherming, aangifte doen, bijstand, een tolk, schadevergoeding, contact met de dader en goede behandeling. U heeft deze rechten ook als u geen aangifte doet. De politie luistert naar uw verhaal en kan u vertellen welke instanties u verder kunnen helpen.

Melden bij het Centraal Meldpunt Identiteitsfraude (CMI)

Het CMI maakt deel uit van de Rijksdienst voor Identiteitsgegevens (RvIG). U kunt er terecht voor het melden van identiteitsfraude, voor tips om identiteitsfraude te voorkomen en voor advies en ondersteuning als u slachtoffer bent.

Wat doet het CMI na uw melding?

Het CMI beschrijft het zo:

• Na het indienen van de melding krijgt u direct een ontvangstbevestiging per e-mail.
• Het CMI geeft advies en denkt met u mee over mogelijke vervolgstappen.
• Is dat nodig, dan bemiddelt het CMI met ketenpartners zoals de politie, de RDW of de Belastingdienst, om de gevolgen van de fraude te helpen herstellen.
• Komt u er zelf niet uit met de betrokken organisaties, dan kan het CMI u daarbij helpen. Dat staat ook op de pagina van de Rijksoverheid.

Welke melding kiest u?

Op de keuzewijzer van het CMI kiest u uw situatie. Er zijn vier opties:

1. U heeft een kopie van uw identiteitsbewijs afgegeven, maar u vertrouwt het niet of u heeft al gemerkt dat de kopie is misbruikt.
2. Uw gegevens zijn misbruikt voor een online bestelling. U ontvangt rekeningen of aanmaningen voor bestellingen die u niet heeft gedaan.
3. Er staat een nepprofiel van u op sociale media.
4. Overige identiteitsfraude. Er is bijvoorbeeld een telefoonabonnement, lening of creditcard op uw naam afgesloten.

Wanneer meldt u niet?

Zijn uw gegevens gelekt, maar is er nog geen misbruik gemaakt? Dan hoeft u volgens het CMI geen melding te doen. Het CMI wijst erop dat niet alle datalekken leiden tot identiteitsfraude. Een melding is bedoeld voor situaties met daadwerkelijk misbruik, zoals een telefoonabonnement op uw naam.

Bij een vermoeden van fraude door een ex-partner zegt het CMI dat zulke zaken lastig te bewijzen zijn. Het CMI en de politie zijn geen partij in een persoonlijke vete. Zijn goederen besteld toen u nog in gemeenschap van goederen was getrouwd, dan is dat volgens het CMI waarschijnlijk legaal.

Incassobureaus, schulden en uw bank

Een incassobrief voor iets wat u niet heeft gekocht is onrustig om te ontvangen. De Rijksoverheid noemt deze aanpak als u overtuigd bent dat de brief onjuist is:

1. Betaal niet aan het incassobureau als u niets met de kosten te maken heeft gehad. Meld dit aan het bureau en voeg toe dat u aangifte bij de politie gaat doen.
2. Vraag de aanvraagpapieren op van het abonnement, de bestelling of het lidmaatschap bij het bedrijf. Geef die papieren aan de politie.
3. Controleer bij het bedrijf of iemand een kopie van uw identiteitsbewijs heeft misbruikt. Een kopie is geen geldig identiteitsbewijs.
4. Blijf in contact met het incassobureau of de deurwaarder en houd ze op de hoogte van uw vorderingen.

Gaat het om een onterechte incasso van uw bankrekening? De AP schrijft in haar tips na een datalek dat u een onbekende incasso tot 13 maanden kunt terugdraaien. Binnen 8 weken kan dit zonder voorwaarden. Neem bij twijfel contact op met uw bank.

Identiteitsbewijs kwijt, gestolen of gelekt

Een identiteitsbewijs is waardevol voor oplichters. Daarom is het belangrijk om te weten wat u kunt doen als het in verkeerde handen is gevallen.

Gestolen of kwijt

Is uw paspoort of rijbewijs gestolen? De politie schrijft: meld dit direct bij uw gemeente. De politie noemt in haar preventietips ook dat u het verlies van persoonlijke documenten, zoals uw paspoort, id-kaart, rijbewijs en bankpassen, meldt bij de politie, uw bank en de gemeente.

Een kopie is gelekt

Is er een kopie van uw identiteitsbewijs bij een datalek betrokken? De AP en het CMI geven hetzelfde advies. U kunt overwegen om uit voorzorg een nieuw identiteitsbewijs aan te vragen bij uw gemeente. Een nieuw burgerservicenummer (BSN) krijgt u niet. Het BSN is een zogeheten informatieloos nummer: er staat geen persoonlijke informatie in, zoals een geboortedatum. Een persoon is daarom niet te herkennen aan alleen een BSN.

Volgens het CMI is de kans op identiteitsfraude klein als alleen uw BSN bij een datalek is betrokken, en is het niet nodig om het BSN te laten veranderen. De AP voegt toe dat een fraudeur met losse gegevens niet veel kan. Het gaat om de combinatie van gegevens. Een gelekte kopie van een identiteitsbewijs is daarom wel een risico, zeker in combinatie met uw adres en e-mailadres. Die combinatie komt niet altijd uit een datalek: het kan ook gaan om gegevens die u zelf op internet heeft geplaatst, bijvoorbeeld op sociale media.

Wie mag een kopie vragen?

Veel identiteitsfraude begint met een kopie die ergens is blijven liggen. De Rijksoverheid legt uit wie een kopie van uw identiteitsbewijs mag maken:

• Slechts enkele organisaties mogen dat, bijvoorbeeld overheidsinstanties, banken, notarissen, casino's, levensverzekeraars en uw werkgever. Zij moeten u informeren over de wettelijke verplichting.
• Andere bedrijven, zoals een telecombedrijf, mogen een kopie maken of scannen, maar moeten de pasfoto en het BSN afschermen.
• Sommige organisaties, zoals een school of zorgverlener, moeten alleen enkele gegevens overnemen. Het soort identiteitsbewijs en het nummer laten opschrijven is dan genoeg. Een hotel of camping mag volgens de Rijksoverheid alleen het soort bewijs noteren.
• U bent niet verplicht een kopie te geven aan organisaties die er geen wettelijk recht op hebben.

Besluit u toch een kopie te geven, dan kunt u de gratis KopieID-app van de Rijksdienst voor Identiteitsgegevens gebruiken. De app herkent waar de gegevens op het document staan en laat u gegevens doorstrepen die de ontvanger niet nodig heeft, zoals het BSN of de pasfoto. U zet er een watermerk op met voor wie de kopie bedoeld is en waarvoor, plus de datum. Komt de kopie ooit in handen van een oplichter, dan is het volgens de Rijksoverheid moeilijker om ermee te frauderen. U kunt de app downloaden in de App Store of Google Play Store.

Zonder app kunt u hetzelfde doen met pen op papier. De Rijksoverheid adviseert om op de kopie te schrijven waarvoor deze bedoeld is en om gegevens zoals het BSN onleesbaar te maken. Heeft u de kopie niet meer nodig, vernietig die dan, bijvoorbeeld met een shredder.

Na een datalek: wanneer wordt het gevaarlijker?

Staan uw gegevens in een datalek, dan betekent dat niet automatisch dat er identiteitsfraude volgt. Het CMI schrijft dat niet alle datalekken daartoe leiden. De AP zegt ook dat een datalek op zichzelf geen overtreding van de AVG is, maar dat onvoldoende beveiliging dat wel kan zijn. Meer over de stappen na een lek leest u in Datalek: wat te doen.

De AP geeft deze algemene stappen als u slachtoffer bent van een datalek:

1. Vraag aan de organisatie welke gegevens zijn gelekt, bij wie ze terecht zijn gekomen, wat de waarschijnlijke gevolgen zijn en welke maatregelen zijn genomen.
2. Wijzig direct de wachtwoorden die mogelijk gelekt zijn, ook op andere sites waar u dezelfde wachtwoorden gebruikt, en activeer meerfactorauthenticatie waar dat kan.
3. Wees alert op phishing en oplichting.
4. Houd uw administratie en bankafschrijvingen in de gaten. Ziet u vreemde transacties of vermoedt u identiteitsfraude, meld het dan bij het CMI en doe aangifte bij de politie.

Het CMI wijst op spearphishing: fraudeurs gebruiken uw naam, e-mailadres en andere gegevens uit een datalek of van sociale media om een bericht geloofwaardig te maken. Ze doen zich bijvoorbeeld voor als uw bank, de overheid, een zorgverlener of een webshop. Dit gebeurt volgens het CMI niet alleen via e-mail of sms, maar ook telefonisch. Daarom is het belangrijk om altijd te controleren of de afzender echt is.

Wilt u weten of uw e-mailadres in een gestolen dataset staat? De politie biedt daarvoor Check je hack aan op politie.nl. Voert u uw e-mailadres in en staat het in een dataset, dan ontvangt u binnen enkele minuten een e-mail van de politie. Staat het er niet in, dan krijgt u geen e-mail. Hoe dat precies werkt, leest u in Check je hack en datalek checken.

Een nepprofiel op uw naam

Doet iemand zich online voor als u? De politie noemt dat identiteitsfraude en schrijft dat dit strafbaar is. Ook uw foto mag niet zomaar zonder uw toestemming worden gebruikt.

De politie geeft deze tips:

1. Doe aangifte, en doe dat snel. Hoe meer het zich verspreidt, hoe moeilijker het wordt om alles weg te krijgen. Zo helpt u ook andere slachtoffers.
2. Verzamel bewijs. Noteer bijvoorbeeld de url van websites en de accountnamen. Maak screenshots bij voorkeur op een computer of laptop. Bij screenshots vanuit een app ontbreekt de url vaak, en die is uniek en belangrijk.
3. Overleg met de politie voordat u iets laat verwijderen. Is het materiaal al verwijderd voordat u aangifte heeft gedaan, dan is een belangrijk deel van het bewijs verdwenen.
4. Meld het nepprofiel bij de website of het platform. Geef aan dat iemand uw naam of foto's gebruikt zonder toestemming.
5. Meld het ook bij het CMI. In de keuzewijzer is hier een aparte optie voor.

Uzelf beschermen: wat de bronnen adviseren

Voorkomen is niet altijd mogelijk, maar u kunt de kans verkleinen. De adviezen van Rijksoverheid, politie en CMI zijn hier samengevoegd.

Documenten en kopieën

• Bewaar uw identiteitsbewijs op een veilige plek.
• Stuur geen kopie van uw identiteitsbewijs bij online kopen of verkopen. Vraagt een verkoper op Marktplaats naar persoonlijke gegevens, dan geeft u die niet.
• Maakt u toch een kopie? Schrijf er het doel op en maak het BSN onleesbaar.
• Toon online geen foto's van uw paspoort, id-kaart of rijbewijs. Heeft u net uw rijbewijs gehaald, scherm dan uw persoonlijke gegevens af als u er een foto van deelt.
• Geef nooit uw pinpas en pincode aan een ander. De politie schrijft dat geen enkele officiële instantie ooit om uw pincode vraagt.

Digitaal

• Beveilig uw accounts met dubbele verificatie.
• Gebruik verschillende wachtwoorden en installeer de laatste updates. Vindt u dat lastig te onthouden, dan noemt het CMI een wachtwoordmanager.
• Klik in e-mails nooit op een link naar een inlogpagina. Zoek zelf het juiste webadres of telefoonnummer op.
• Het CMI wijst erop dat overheidsinstellingen nooit vragen om via een toegestuurde link in te loggen met DigiD, en ook nooit vragen om een kopie van uw identiteitsbewijs of bankgegevens via een link te delen.
• Bij een telefoontje namens een bank of computerbedrijf: controleer het verhaal. Zoek het telefoonnummer van het bedrijf zelf op, neem contact op en leg uit wie u heeft benaderd en wat er is gevraagd.
• Wees voorzichtig met wat u deelt op sociale media.
• Verander wachtwoorden, pincodes en DigiD-gegevens regelmatig en houd ze voor uzelf. Vermoedt u dat iemand anders een wachtwoord kent, wijzig het dan, ook als u die persoon vertrouwt. Dat is het advies van de politie.

Papier en apparaten

• Versnipper of verscheur oude documenten met uw identiteits- en adresgegevens. Vernietig gegevens op oude computers en telefoons voordat u ze wegdoet.
• Zorg dat post niet uit uw brievenbus hangt. De politie raadt een stevige borstel achter de klep aan, of een ‘tunneltje’ waar de post eerst doorheen glijdt.
• Breng bij verhuizing alle relevante organisaties op de hoogte van uw nieuwe adres, zodat uw post niet in verkeerde handen valt.
• Controleer regelmatig uw bank- en creditcardafschriften, en blokkeer direct uw betaalpassen bij verlies.

Extra hulpmiddel

De Fraudehelpdesk vermeldt de app iKCHECK, waarmee u kunt zorgen dat anderen uw rijbewijs niet kunnen misbruiken om zich te identificeren. U krijgt een melding als uw gegevens worden gebruikt. Herkent u de melding niet, dan kunt u via de app meteen in actie komen. De Fraudehelpdesk schrijft dat de app gratis is. Wij kunnen de werking verder niet beoordelen, lees dus eerst wat de app zelf over uw gegevens zegt.

Hulp en andere meldpunten

U hoeft het niet alleen op te lossen. Deze organisaties noemen de bronnen:

• Centraal Meldpunt Identiteitsfraude (CMI): voor advies, ondersteuning en bemiddeling bij identiteitsfraude (rvig.nl).
• Politie: voor aangifte van identiteitsfraude en de bijbehorende strafbare feiten (politie.nl).
• Fraudehelpdesk: u kunt er fraude melden via het formulier op de website, vanaf 16 jaar. De Fraudehelpdesk schrijft dat zij u kan vertellen bij welke organisatie u moet zijn en hoe u de schade kunt beperken.
• Slachtofferhulp Nederland: voor hulp en steun als de gebeurtenis u veel doet.
• Uw gemeente: voor een gestolen of verloren paspoort, id-kaart of rijbewijs.
• Uw bank: voor het blokkeren van passen en het controleren van transacties.
• Autoriteit Persoonsgegevens: voor privacyvragen en tips of klachten over de omgang met uw persoonsgegevens. In de tip of klacht indienen bij de AP vindt u de opties.

Gaat het om een specifiek recht, zoals het vragen van inzage in wat een organisatie van u bewaart? Daarover gaat De AVG uitgelegd: uw rechten over uw persoonsgegevens.

Wat de gratis analyse van Remove Me kan doen

Hoe meer informatie over u openbaar beschikbaar is, hoe makkelijker het voor een fraudeur is om extra gegevens te vinden en te combineren. Dat schrijft de AP. De gratis analyse van Remove Me werkt zonder account. U vult uw gegevens in, de dienst doorzoekt openbaar zichtbare webresultaten, bekende datalekken (via Have I Been Pwned) en een register van databrokers, en toont u daarna een rapport. U opent het rapport met een zescijferige code die per e-mail komt. Remove Me verstuurt op dit moment nog geen verzoeken tot gegevenswissing namens u, en de analyse vervangt de officiële stappen hierboven niet. Start mijn gratis analyse.

Wat de bronnen niet beantwoorden

Een deel van de vragen die lezers hebben, beantwoorden de gebruikte pagina's niet. Wij nemen daar geen aannames over op.

• Schadevergoeding en aansprakelijkheid. De AP wijst alleen op een eigen pagina over schadevergoeding bij een datalek. Over uw bank, verzekering of de dader staat in dit artikel niets, behalve dat aangifte nodig is om schade te kunnen verhalen.
• Hoe lang een melding bij het CMI duurt. De pagina's noemen geen doorlooptijd.
• BKR-signaleringen. De bronnen noemen een signalering bij het BKR alleen als signaal. Hoe u een foutieve registratie laat corrigeren, vindt u bij het BKR zelf en valt buiten dit artikel.
• Kosten van een nieuw identiteitsbewijs. De pagina's noemen ze niet. Informeer bij uw gemeente.
• Persoonlijk juridisch advies. Dit artikel vervangt dat niet. Het Juridisch Loket, uw rechtsbijstandverzekeraar of een advocaat kunnen u in uw eigen situatie adviseren.

Bronnen

Alle bronnen zijn geraadpleegd op 31 oktober 2026.

• Rijksoverheid: Identiteitsfraude
• Rijksoverheid: Ik ben slachtoffer van identiteitsfraude. Wat kan ik doen?
• Rijksoverheid: Hoe herken ik identiteitsfraude?
• Rijksoverheid: Hoe kan ik identiteitsfraude voorkomen?
• Rijksoverheid: Welke organisaties mogen een kopie van mijn identiteitsbewijs maken?
• Rijksoverheid: Hoe maak ik met de KopieID-app een veilige kopie van mijn identiteitsbewijs?
• RvIG: Centraal Meldpunt Identiteitsfraude (CMI)
• RvIG: Vraag en antwoord over identiteitsfraude
• RvIG: Informatie over een datalek
• RvIG: Keuzewijzer CMI
• Politie: Mogelijk slachtoffer van identiteitsfraude? Dit kunt u doen
• Politie: Aangifte doen van identiteitsfraude?
• Politie: Identiteitsfraude herkennen
• Politie: Identiteitsfraude voorkomen
• Politie: Identiteitsfraude en uw rechten als slachtoffer
• Politie: Wat doe ik tegen nepprofielen?
• Politie: Check je hack
• Autoriteit Persoonsgegevens: Slachtoffer van een datalek?
• Autoriteit Persoonsgegevens: Een tip of klacht indienen bij de AP
• Fraudehelpdesk: Iemand heeft mijn persoonsgegevens

Geschreven door het Remove Me-team op basis van de pagina's van de Rijksoverheid, het CMI, de politie, de Autoriteit Persoonsgegevens en de Fraudehelpdesk.